Fig. 1
Hieronder
kunt u de samenvattingen en bevindingen lezen van de thesis welke is gemaakt in
het kader van de opleiding tot Analgesie Therapeut. Tevens wordt kenbaar
gemaakt, naar aanleiding van het uitgevoerde onderzoek, of 'Produkt X', een
middel uit de veterinaire sector, een positief aandeel heeft geleverd in de
behandeling en genezing van een epicondylitis.
Theoretische uitleg werking 'produkt X'
Samenvatting van de gehele thesis
Produkt
X wordt nu aangeboden op de verkoopsite als Epi-Ex
De thesis
welke is gemaakt in het kader van de opleiding tot Analgesie Therapeut heeft als
onderwerp
Epicondylitis
Lateralis Humerus (tenniselleboog).
Jaarlijks
wordt in Nederland het aantal mensen met epicondylitisklachten geschat op 200.00.
Daarvan zitten er velen weken tot zelfs maanden arbeidsongeschikt thuis in de ziektewet.
Vraag echter
meerdere therapeuten hoe hij of zij een epicondylitis zou beschrijven en zou
willen behandelen, dan wordt bemerkt dat de ideeën hierover zowel qua verklaring
als qua therapeutische aanpak een bonte verzameling is, met als
gemeenschappelijke noemer het gegeven dat de klachten zich in het gebied van de
elleboog bevinden.
In 2004 ben
ik in kontakt gekomen met een produkt, produkt X, afkomstig uit de veterinaire
sector en daar bewezen effectief gebleken bij geblesseerde renpaarden.
Buiten het
feit dat ik zelf meer wilde weten over epicondylitisklachten, wilde ik ook
onderzoeken of bovenstaand middel effectief ingezet kan worden bij de
behandeling van epicondylitisklachten, om zo een eenvoudige, goedkope, maar ook
puur natuurlijke behandelwijze toe te kunnen voegen, naast de huidige, meestal
invasieve behandelwijzen als injecties en operaties.
THEORETISCHE
UITLEG WERKING PRODUKT X
Produkt X wekt vanwege zijn ingrediënten een
koudesensatie op, waardoor er verdoving optreedt van de weefsels waar het wordt
opgebracht / ingemasseerd.
Door deze koude prikkel zal er een vasoconstrictie optreden. Het lichaam wil
namelijk niet teveel warmte verliezen.
Het lichaam, of liever gezegd de bloedvaten in de spieren en om de pezen,
reageren hierop met de zogenaamde reboundwerking: er treedt een vasodilatatie
op.
Als gevolg van die vasodilatatie zal er lokaal meer bloed
komen in de (spier)weefsels.
Hierdoor kunnen afvalstoffen beter afgevoerd worden en opbouw- en
voedingsstoffen beter worden aangevoerd.
De
uitslagen worden cijfermatig benoemd, daar privacy in acht wordt genomen en de
persoonlijke gegevens van de testpersonen niet in deze thesis openbaar worden
gemaakt.
Het
totaal aantal testpersonen welke zijn geïnformeerd over produkt X en
produkt X plus drie enquêtelijsten hebben ontvangen staat op 32.
Hiervan
zijn er een aantal die geen enquêtelijsten hebben geretourneerd om onder andere
de volgende redenen:
·
vanwege het
ontstaan van andere klachten produkt X niet gecontinueerd
·
bij aanvang
van testperiode geen klachten meer
·
plotselinge
familieomstandigheden
·
reden
onbekend, geen correspondentie mogelijk
Er
zijn 28 enquêtelijsten retour gekomen en verwerkt in de uitslagen.
Van
deze 28 personen zijn 12 man en 16 vrouw.
De
gemiddelde leeftijd van deze groep is 42 jaar waarvan de jongste testpersoon een
leeftijd heeft van 27 jaar en de oudste van 62 jaar.
Alle
28 personen hebben klachten. Bij 20 personen bestaan de klachten aan de
dominante arm, bij 6 personen aan de niet-dominante arm, 2 personen hebben
klachten aan beide armen, waarvan de dominante arm het meest pijnlijk is.
Gemiddeld
is de klachtduur bijna 11 maanden (minste= 3 weken, langste= 3 jaar) Ook waren
er twee personen met een klachtduur van 10 en 30 jaar welke in deze gemiddelde
klachtduur niet mee is berekend.
De
pijnscore, welke wordt gemeten op de schaal van 1 tot 10, waarbij 10 de meest
denkbare pijn in rust is, bij elke beweging en dag en nacht wordt bij aanvang
van het onderzoek met een gemiddelde van een 6 gescoord, met een laagste waarde
van een 3 en de hoogste waarde van een 9.
Ook
wordt naar eventuele functieverlies van de aangedane arm gevraagd. Een aantal
personen heeft geen functieverlies, anderen beschrijven een aantal klachten. Wat
veel wordt benoemd is de moeilijkheid of onmogelijkheid iets van de grond op te
pakken of tillen, trekken of strekken. Kracht zetten bij bijvoorbeeld een
knoflookpers hanteren, autorijden zonder stuurbekrachtiging, schrijven of typen
lukt niet. Een voorwerp vasthouden, langdurig dezelfde handeling doen, of
bewegingen uitvoeren op horizontaal niveau is onmogelijk, men kan niet lang iets
vast houden of draaiende bewegingen met de hand maken. Ook wordt huishoudelijk
werk aangegeven, zoals afwassen en bedden opmaken, en
dat dit zeker niet meer lukt na beroepsuitoefening. Door één persoon is
aangegeven dat de arm functie weigert na zware belasting, dat er een verlammend
effect optreedt. Personen die aangeven alles nog wel te kunnen doen, noteren
daarbij dat de coördinatie afneemt door pijn en vermoeidheid en dat bepaalde
bewegingen meer moeite kosten bijvoorbeeld verzorgende en huishoudelijke taken.
In
de enquête is tevens het 'knijpcijfer' van de aangedane arm opgenomen. Er wordt
eerst met de hand van gezonde arm in de hand van een andere persoon geknepen,
daarna met de hand van de aangedane arm. Als het 'knijpcijfer' met de gezonde
arm 10 is (=uitstekend), wordt aan de andere persoon gevraagd wat het
'knijpcijfer' is van de aangedane arm. Het gemiddelde knijpcijfer van de
aangedane arm is een 7,3, met als laagste gescoorde waarde een 2 en hoogste
waarde een 10.
Het
tijdstip op de dag wanneer de meeste pijn wordt ervaren is zeer verschillend:
's
nachts 1x
aan
het einde van een werkdag 2x
's
middags 4x
tijdens
krachtvragende activiteiten 4x
's
avonds 8x
verschillend.
Op
de vraag of men zelf een idee heeft wat de aanleiding kan zijn geweest van de
klachten, wordt zeer gevarieerd op geantwoord van 'geen idee' (11 keer) tot vele
keren 'overbelasting'. Waar die overbelasting dan het gevolg van is, wordt niet
duidelijk. Anderen geven een wat gedetailleerde reden aan, waaronder hier een
opsomming:
·
eentonig
werk: telkens dezelfde handelingen doen (bv. zorgverlening, kappersvak, tillen
van veel dienbladen, zwaar schroevendraaierwerk)
·
door het
tennissen
·
sluipend
proces na computeren, tennis en verkrampt slapen
·
na
spierscheuring of verrekking niet genoeg gerust
Op
de vraag of er een arts is bezocht, antwoorden 22 personen met ja en 6 personen
met nee. Er is gevraagd naar welke therapie is ondergaan in de behandeling
van de epicondylitis lateralis. De testpersonen konden meerdere therapieën
aangeven.
Rust
was de meest gevolgde of geadviseerde therapie (14x), maar ook medicatie tegen
de pijnklachten scoorde hoog (13x), waarbij ibuprofen het meest werd gebruikt.
Een epicondylitis bandage werd ook veel gebruikt (11x), Fysiotherapie en massage
scoorden met 8x en 7x. Een operatie was bij één testpersoon uitgevoerd,
terwijl er bij 9 andere personen een injectie met corticosteroïden was
toegediend. Verder gaven enkele personen aan ergonomische begeleiding te hebben
ontvangen.
De
gemiddelde pijnscore bij aanvang van het onderzoek is 6, aan het eind is deze
gedaald via 4,3 na twee weken tot 3 na vier weken.
Het
gemiddelde knijpcijfer bij aanvang van het onderzoek is 7,3, aan het eind is
deze gestegen via 8,1 na twee weken tot 8,6 na vier weken.
Het
aantal personen wat klachten aangeeft na vier weken gebruik van produkt X is
gedaald van 28 naar 17 en op de vraag of de oorspronkelijke klachten volgens
eigen mening verminderd zijn, geven 20 uit 28 personen een ja.
Uit
deze enquêtes heb ik mijn vraag positief kunnen beantwoorden of dit middel
effectief ingezet kan worden bij de behandeling en een positief aandeel kan
leveren aan de genezing van epicondylitisklachten.
Meestal weet men zelf wat de aanleiding van de
overbelastingsklachten is geweest. In mijn onderzoek kwam ik veel huisvrouwen
tegen die belemmeringen ondervonden bij hun werk. Het bespreekbaar maken van
deze klachten en gezamenlijk in de privé-sfeer naar oplossingen zoeken is nodig
om de arm enige tijd rust te geven.
Conclusie
1: Epicondylitis
lateralis humerus is een klacht die hoort bij overgebruik
van de elleboog.
Aanbeveling: Alhoewel de klachten vanzelf
weer overgaan, is het zinvol om een tijd lang de arm niet over te
belasten.
De pijn verergert niet als de patiënt zijn arm gewoon
blijft gebruiken.
In hoeverre de arm gebruikt kan worden, hangt af van de
mate van hinder bij belasting. Er zijn geen harde wetenschappelijke gegevens
over de effectiviteit van doorbewegen met een epicondylitis, maar evenmin over
de effectiviteit van rust of minder bewegen. Bewegen met pijn benadeelt tot
zover bekend de genezing niet, pijn lijkt zelfs eerder af te nemen, doordat door
het gebruik van de arm
de verkramping voor een deel verdwijnt. In ieder geval
doet het de kwaliteit van leven toenemen, omdat men bepaalde handelingen niet
hoeft te laten. Misschien is dit "niet meer ontzien" op zijn minst op
middellange termijn eigenlijk de beste aanbeveling, het is echt bevrijdend
ondanks de tennisarm weer alles met de arm te mogen doen. Als de pijn toeneemt
of niet meer te verdragen is, is vermindering van de activiteiten aangewezen.
Conclusie 2: Absolute rust van
de arm is niet noodzakelijk.
Aanbeveling:
De
patiënt hoeft zijn arm in grote lijnen niet te ontzien.
Er moet gewerkt worden aan het hervinden van de balans
tussen de extensoren en flexoren. De extensoren zijn geblesseerd waardoor de
flexoren nu harder moeten werken vanwege de tekorten van de extensoren, waardoor
de flexoren ook kunnen gaan verkrampen.
Conclusie
3: Het
is belangrijk dat de therapie zich niet enkel richt op de extensoren, maar ook op de
flexoren.
Aanbeveling:
Niet
alleen een behandeling van de extensoren, waardoor er nog meer schade kan ontstaan, maar een rustige massage van
de extensoren in combinatie met rekken van de flexoren, waardoor deze de
mogelijkheid krijgen losser te worden.
Stretchen ondersteunt de theorie van de oorzaak door de
verkorte spier. Stretchen is naar
mijn mening een begaanbare weg, want door het aanleren van stretch-technieken
kan de behandeling van epicondylitisklachten meer gericht worden op de
individuele belastingssituatie van de patiënt in zijn dagelijkse leven. De
stretchtraining moet echter ook voortgezet worden in de pijnvrije periode om een
recidief te voorkomen, doordat de spier naar verkorting blijft neigen en aan de
oorspronkelijke aanhechtingsplek problemen blijft geven.
Triggerpointmassage zie ik als niet invasief en nadat
twee testpersonen hiermee werden behandeld, verminderden de klachten. Ook dit is
te instrueren om in de thuissituatie voort te zetten, waardoor men zelf kan
bijdragen aan herstel. Een operatie zie ik als invasief en zou ik enkel aanraden
aan mensen die geen geduld meer hebben om de stretch-techniek uit te proberen.
Zoals hierboven denk ik ook dat 1 of 2 corticosteroïde injecties aan te raden
zijn wanneer de pijn het moreel aantast. Het is echter zeker dat een
corticosteroïde injectie schadelijk is en enkel werkt voor een korte periode
symptoombestrijding. Pijnmedicatie is ook enkel symptoombestrijding, waarbij het
gevaar bestaat dat de patiënt de pijn niet (meer) ervaart, waardoor hij zijn
aktiviteiten weer op gaat pakken, en feitelijk in een vicieuze cirkel komt. In
geval van pijnbestrijding is het beter voor de maag om een NSAID-zalf te
gebruiken Een brace is aan te raden na de eerste weken van rust om te zorgen
voor enige ondersteuning tijdens aktiviteiten en om ervoor te zorgen dat een
tennisarm niet terugkomt. De uitkomst van het onderzoek naar de werking van
produkt X is niet wetenschappelijk onderbouwd. Toch mag ik aannemen, ondanks
mijn redenen geen placebo te gebruiken, dat produkt X werkzaam is.
Conclusie
4: Van
geen enkele therapievorm is een gunstig effect aangetoond op de totale duur van de klachten.
Aanbeveling:
Het
is belangrijk een therapievorm te kiezen waar de patiënt zich goed bij voelt en wat geen invasieve behandelmethodes vergt, zeker omdat
er wordt uitgegaan van het feit dat het ziektebeeld vanzelf weer
uitdooft'. Te denken valt hierbij aan: stretchen,
triggerpointmassage en produkt X.
Probeer zo ontspannen mogelijk manier te typen.
Ga niet onnodig verkrampt werken.
Probeer tussen de activiteiten door stretchoefeningen zo
vaak als nodig te doen. Probeer de vicieuze cirkel van kramp, pijn, meer kramp
etc. te doorbreken.
Vraag ergonomisch advies met betrekking tot de werkplek.
Pijn is een signaal om te stoppen met de aktiviteit.
Stretch-oefeningen
Stretchen kan tijdens het wandelen, maar ook tijdens het
autorijden, voor het rode stoplicht. Stretchen moet consequent worden
uitgevoerd, ongeveer 8 x per dag, per stand 1 minuut vasthouden. Het mag trekken
en iets pijnlijk zijn, teveel pijn is echter een signaal om te stoppen.
Rekken
van extensoren
·
arm
gestrekt naar voren steken, met de handrug naar boven, terwijl de vingers naar
beneden wijzen
·
met
de andere hand de handrug vastpakken en de pols nog wat verder buigen, totdat
spanning gevoelt wordt aan de buitenzijde van de onderarm
·
deze
stand 8 tot 15 tellen vasthouden, 2-3 keer herhalen
Rekken
van flexoren
Dezelfde oefening voor de flexoren, maar dan met de
handpalm naar boven (de vingers blijven naar beneden wijzen).
Fig. 1
Spierversterkende
oefeningen
1. Versterken van de knijpkracht
·
knijp
10-20 keer in een oude, wat zachtere tennisbal
·
herhaal
deze oefening 2-3 keer
2.
Versterken van de extensoren en flexoren
·
gebruik
voor deze oefening een licht gewicht (max. 0,5 kg)
·
steun
de onderarm met licht gebogen elleboog op de knie, met de handpalm naar beneden
gericht
·
in
de beginfase is het voldoende om het gewicht alleen maar vast te houden (10-20
sec.) zonder de pols te bewegen
·
beweeg
in een latere fase de pols vanuit de middenstand naar boven en naar beneden
·
maak
10-20 bewegingen en herhaal deze oefening 2-3 keer
·
doe
dezelfde oefening voor de flexoren, maar dan met de handpalm naar boven gericht
Adviezen
met betrekking tot lichaamshouding
Soms komt overbelasting van de arm door een verkeerde
houding van het lichaam. Het is daarom aan te bevelen op de rechte
lichaamshouding te letten, zodat geen eenzijdige verkrampingen kunnen ontstaan
door éénzijdige belasting. Te denken valt daarbij aan:
- belasting op benen af te wisselen, nog beter: op twee
benen staan
- benen niet over elkaar slaan
- vrij hangen aan een rekstok
Rekstok: dagelijks 1 tot 2 minuten aan de rekstok of
trapgat, waarbij de arm helemaal gestrekt is en het onderlichaam helemaal los
hangt, korrigeert mogelijk verkrampingen in de spieren van de rug, waardoor
betere ontspanning.
Adviezen
voor diegene die tennissen
Een groot aantal patiënten speelt tennis. De backhand
geeft daarbij vaak problemen.
Fig.2
Een foute backhand komt voor als men ver moet reiken om
de bal nog over het net te krijgen. Figuur 2 laat zo'n foute backhand zien: de
elleboog is te veel gestrekt en de pols is naar beneden gericht. Hierdoor wordt
de musculus supinator (de spier die de onderarm naar buiten draait) overbelast
en is de grip minder krachtig mogelijk.
- Zorg ervoor dat elleboog, pols en schouder in een kleine hoek blijven
- Bij een backhand liefst dicht op de bal staan tijdens
de slag.
- Met de schouder naar het net gericht staan tijdens de slag.
- Gebruik kleine pasjes en geen grote logge passen, zak voldoende door de knieën.
- De racketgrip mag niet te klein zijn.
- Niet continue in het handvat knijpen: dat is onnodig als de bal aan de
overkant is.
- Neem volledige rust of speel minder (intensief).
- Is de pijn helemaal weg? Begin dan met minitennis. Bouw
dit uit naar
baselinetennis
waarbij je uitsluitend een forehand of dubbelhandige backhand
slaat,
daarna geleidelijk uitbreiden.
SAMENVATTING
VAN DE GEHELE THESIS
De elleboog is het gewricht tussen boven- en onderarm en
dit gewricht is een compositie van drie gewrichten in één. Bij de
elleboogbewegingen zijn drie botstukken betrokkenen; namelijk de humerus, de
ulna en de radius.
Een epicondylitis lateralis humerus is een niet bacteriële
peesontsteking / peesirritatie welke
gelokaliseerd is aan de elleboog. Deze irritatie vindt zijn oorsprong bij de
epicondyl lateralis, de aanhechtingsplaats van de extensoren van de pols en
hand, aan het bot van de humerus vlak boven het ellebooggewricht.Er zijn twee
theorieën met betrekking tot de oorzaak van een epicondylitis lateralis,
namelijk overbelasting en de aanwezigheid van triggerpoints. Overbelasting kan
worden onderscheiden in kortdurende grote belasting van de pols- en
vingerextensoren of langdurige, kleine belasting van de pols- en
vingerextensoren.
Door overbelasting kan er sprake zijn van
verbindweefseling waardoor de spier continue wordt aangezet tot een
spierspanning waardoor bloedvaatjes worden dichtgeknepen, stofwisseling
zodoende wordt gereduceerd en er degeneratie op gaat treden. Een triggerpoint is
'een heel gemakkelijk te irriteren, hevig pijnlijke plek in een knobbeltje, in
een palpeerbaar strakke streng spierweefsel', dat onder continue trek staat van
constante spierspanning en daardoor klachten kan veroorzaken.
De symptomen zijn als volgt:
Pijn aan buitenzijde van de elleboog, bewegingsbeperking
bij het volledig strekken van het gewricht en de polsextensoren, soms
uitstralende pijn naar onderarm en hand, krachtsverlies en mogelijk coördinatiestoornissen.
Als de therapie wordt ingezet bij de huisarts kan er gekozen worden uit 'rust',
het aanmeten van een epicondylitisbandage, medicatie en injecties, naast
de adviserende taak van de arts. Door de huisarts kan ook doorverwezen
worden naar een fysiotherapeut of naar een chirurg. Tevens zijn er enkele
complementaire therapiewijzen belicht, namelijk Actie Potentiaal Simulatie
Therapie en acupunctuur. Daarnaast
zijn de zelfbehandelingsvormen triggerpointmassage en stretchen omschreven.
Naar
de effectiviteit van de vele therapieën zijn helaas niet veel goede studies
gedaan. Als er dan al wordt onderzocht, wordt gezien dat een combinatie van
verschillende behandelingen getest worden, waardoor het moeilijk wordt iets te
zeggen over het nut van een afzonderlijke behandeling.
Het
praktijkonderzoek kwam tot stand door het uitzetten van produkt X met enquêtelijsten.
De uitslagen van de enquête waren als volgt:
De
testgroep bestaat uit 28 personen, waarvan 12 man en 16 vrouw. De gemiddelde
leeftijd van 42 jaar komt overeen met wat
vanuit de literatuurstudie naar voren is gekomen en ook dat er geen
noemenswaardig geslachtsverschil te constateren valt.
Alle
28 personen hebben klachten (meestal is de
dominante arm aangedaan) hiervan hebben 78% een huisarts geconsulteerd.
Men
heeft zelf het idee dat (zware) aktiviteiten
die herhaaldelijk worden uitgevoerd de vermoedelijke oorzaak zijn. Het aantal testpersonen
dat de tennissport beoefend komt neer op 25%.
Het
aantal personen met klachten is gedaald van 28 naar 17.
Dit betekent dat 40% van de testgroep klachtenvrij is geworden. De pijnscore is gedaald van 6 naar 3. Het knijpcijfer is
gestegen van 7,3 naar 8,6 Op de vraag of
de oorspronkelijke zijn klachten verminderd, geeft 71% hierop een positief
antwoord. Produkt X kan daarom, gezien volgens bovenstaande cijfers, effectief
ingezet worden bij de behandeling en een positief aandeel leveren aan de
genezing van epicondylitisklachten.
Door
middel van de intergratie van theorie en praktijk konden er een aantal
aanbevelingen gedaan worden.
1.
Alhoewel
de klachten vanzelf weer overgaan, is het zinvol om een tijd lang
de arm niet te overbelasten.
2.
De
patiënt hoeft zijn arm in grote lijnen niet te ontzien.
3.
Niet
alleen een behandeling van de extensoren, waardoor er nog meer schade kan
ontstaan, maar een rustige massage van de extensoren in combinatie met rekken
van de flexoren, waardoor deze de mogelijkheid krijgen losser te worden.
4.
Het
is belangrijk een therapievorm te kiezen waar de patiënt zich goed bij voelt en
wat geen invasieve behandelmethodes vergt, zeker omdat er wordt uitgegaan van
het feit dat het ziektebeeld vanzelf weer 'uitdooft' en gezien geen enkele
therapie wetenschappelijk is onderbouwd. Te denken valt hierbij aan: stretchen, triggerpointmassage en produkt
X.
PRODUKT
X WORDT
NU AANGEBODEN OP DE VERKOOPSITE ALS
EPI-EX
Epi-Ex is de nieuwe naam waaronder 'produkt X', het
produkt welke is beschreven in bovenstaande (gedeelten van de) thesis, verkocht
gaat worden. Dit produkt kunt u bestellen via deze site op
Verkooppunt,
maar
ook kunt u telefonisch kontakt opnemen (038 - 46 00 586) of het produkt afhalen
na afspraak van het praktijkadres.
